FANDOM



OGÓLNE WIADOMOŚCI O ELEMENTACH DZIEŁA MUZYCZNEGO.

PODZIAŁ MUZYKI


ELEMENTY DZIEŁA MUZYCZNEGOEdytuj

RYTMEdytuj

Rytm – czynnik nieodzowny przejawiający się w uporządkowanym, zorganizowanym ruchu dźwięków, z których każdy posiada określony czas trwania.



Schemat rytmiczny utworu decyduje o jego charakterze.




METRUMEdytuj

Czynnikiem regulującym jest metrum muzyczne. Porządkuje ono przebiegi rytmiczne za pomocą akcentów, przypadających na niektóre dźwięki (w podobny sposób, jak to ma miejsce w poezji wierszowanej).




TEMPOEdytuj

Tempo – określa dokładny czas trwania poszczególnych wartości rytmicznych (ściśle czas ich trwania określa oznaczenie metronomiczne).



Wpływa na rozmieszczenie i rolę poszczególnych akcentów metrycznych.




MELODIAEdytuj

Melodia (gr. meiloidia ‘śpiew’) – tworzy ją następstwo dźwięków różnej wysokości, zorganizowanych rytmicznie, przedstawiających logiczną całość.



Melodie utrzymane w tonacjach majorowych i minorowych mogą być oparte na dźwiękach gamowłaściwych. Są to melodie diatoniczne.



Gdy melodia oparta jest prócz dźwięków gamowłaściwych też na ich chromatycznych odmianach, są to wtedy melodie chromatycznie rozszerzone.



Melodia wokalna – przeznaczona do wykonania przez głos ludzki; ograniczona możliwościami głosu ludzkiego – nie może być zbyt ruchliwa, ma ograniczoną skalę.



Melodia instrumentalna – dostosowana do skali i możliwości instrumentu, może być o wiele ruchliwsza od melodii wokalnej (może stosować gwałtowne skoki itp.).



Typy:

- melodia prosta, nieornamentalna,

- melodyka ornamentalna (łac. ornamentum ‘ozdoba’) – na tle melodii właściwej występuje szereg dźwięków ozdabiających.



Melodia może rozwijać się pochodami małych interwałów (prym i sekund), na dźwiękach akordowych, postępować skokami itp., a także tworzyć w swym przebiegu linię poziomą (gdy utrzymuje się na dźwiękach tej samej wysokości), linię wznoszącą lub opadającą i linię falistą.



Melodyka – nauka o budowie melodii.




CZYNNIK HARMONICZNYEdytuj

Czynnik harmoniczny wyraża się współbrzmieniami dźwięków (gr. harmonia ‘zgodność kształtów, dźwięków’).



O harmonii można mówić z chwilą równoczesnego prowadzenia minimum dwóch głosów.



Czynnik harmoniczny pojawił się w historii rozwoju muzyki europejskiej stosunkowo późno, bo w wieku IX. Może występować w utworach zasadniczo pod dwiema różnymi postaciami – w technice polifonicznej i technice homofonicznej.



Faktura (łac. factura ‘wykonanie, budowa’) – rodzaj użytych przez kompozytora środków technicznych i sposób ich zrealizowania w dziele muzycznym; również rodzaj użytych w kompozycji środków, właściwych danej technice odtwórczej.




POLIFONIAEdytuj

Polifonia – każdy z głosów współbrzmiących posiada własną linię melodyczną. Wszystkie jednak głosy dają w wyniku swego równoczesnego brzmienia układające się w możliwe do określenia akordy.

Akordy w polifonii są wynikiem prowadzenia głosów.



Przykład: J.S. Bach, Inwencje dwugłosowe



Najczęściej używane formy polifoniczne:

  • kanon,
  • fuga,
  • inwencja.



HOMOFONIAEdytuj

Homofonia – wszystkie głosy są podporządkowane jednej melodii.



Melodia homofoniczna najczęściej znajduje się w głosie górnym, a pozostałe głosy tworzą podparcie harmoniczne – akompaniament.



Głosy akompaniujące nie posiadają samodzielnych linii melodycznych.




STRUKTURA FORMALNAEdytuj

DYNAMIKAEdytuj

AGOGIKAEdytuj

ARTYKULACJAEdytuj

Artykulacja (łac. articulatio ‘rozczłonkowanie’) – jeden z elementów składających się na całość dzieła muzycznego. Wskazuje na sposób wydobywania kolejnych dźwięków (lub współbrzmień) i ich łączenia, nadając przez to wykonywanie utworowi właściwy wyraz i charakter.


FRAZOWANIEEdytuj

Frazowanie (gr. phrasis ‘zwrot’) – wyznaczanie (przez kompozytora lub opracowującego utwór) odcinków dzieła muzycznego tworzących pewne całości wyrazowe.


KOLORYSTYKA DŹWIĘKOWAEdytuj

PODZIAŁ MUZYKIEdytuj

MUZYKA WOKALNAEdytuj

Muzyka wokalna (łac. vox ‘głos’) – muzyka przeznaczona do odtworzenia przez ludzki głos.



Może być przeznaczona dla chóru (muzyka chóralna), dla solisty lub dla zespołu solistów (muzyka zespołowa).



Śpiew '''a capella''' – śpiew bez towarzyszenia jakiegokolwiek instrumentu.



Prawie zawsze solista występuje przy akompaniamencie fortepianu, organów, zespołu instrumentalnego lub orkiestry.




MUZYKA INSTRUMENTALNAEdytuj

Muzyka instrumentalna – muzyka przeznaczona do odtworzenia przez instrument lub grupę instrumentów muzycznych.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.